ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΤΣΙΜΠΙΔΑ

tritsibidas1

(οι ερωτήσεις παραλείφτησαν και οι απαντήσεις συγκεντρώθηκαν σε ενότητες)

 

ΤΩΡΑ

tritsibidas2Είμαι στο στάδιο της δημιουργίας ενός αυτοσαρκαστικού σπονδυλωτού ντοκυμαντέρ, βρίσκομαι στα μισά περίπου, που θα ολοκληρωθεί μέσα στους επόμενους μήνες.

Ένα κεντρικό πρόσωπο αυτο-κινηματογραφείται σε σοβαρές στιγμές ζωής που εκτρέπονται σε μελοδραματικές ή ευτράπελες. Πάντως πρόκειται για πραγματικό ντοκυμαντέρ και όχι επινοημένες ιστορίες.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΕΡΓΑ

Τα «ΕΑΡΙΝΑ»(2004)  είναι ένα ντοκυμαντέρ διάρκειας 90’πάνω στα έθιμα της άνοιξης στην Πάρο κυρίως καθώς και τα αρχαία τους αντίστοιχα: το χορό Αγέρανο και τον αρχαίο Γέρανο, την Κούνια και την αρχαία Αιώρα, τα στεφάνια του Μάη  και τις φωτιές του ηλιοστασίου, τις προφητείες του γάμου με τον Κλύδωνα. Εμφανίζονται πολλοί Παριανοί και Παριανές και υπάρχει άφθονο πληροφοριακό υλικό μέσα από  αφήγηση.

Πρωτύτερα έκανα δυο ταινίες στην Ινδία, μία διάρκειας 50΄πάνω στη ζωή και το έργο του αθηναίου λογίου του 18ου αιώνα Δημητρίου Γαλανού που έζησε και πέθανε στο Μπενάρες της Ινδίας  και μια διάρκειας 14’ με θέμα τις ετήσιες γιορτές του γάμου του Σίβα στο Μπενάρες. Και  για τις δύο συνεργάστηκα με τον μελετητή Δ. Βασιλειάδη.

Με θέματα μυθολογικά και θρησκευτικά έχω καταπιαστεί και παλιότερα: η ταινία μου «ΣΤΟ ΔΗΛΙΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ» είναι εικονογράφηση ατόφιου του ομηρικού ύμνου όπουtritsibidas3 περιγράφεται η γέννηση του θεού στη Δήλο κι οι γιορτές των Ιώνων προς τιμήν του. Είναι δραματοποιημένη με τη συμμετοχή μη επαγγελματιών σαν ηθοποιών όπως και η παλιά μου ωριαία ταινία με τίτλο ΠΕΡΣΕΥΣ που αποδίδει τους μύθους της Αργολίδας που αναπαριστούν πάλι οι κάτοικοι ενός νησιώτικου χωριού.

Έχω φτιάξει αρκετές ταινίες με θέματα ιστορικά όπως για παράδειγμα την σειρά ΑЇΙΒΑΛΙΩΤΙΚΟ για την ΕΡΤ (που αναπτύσσει την ιστορία και την ιδιαιτερότητα του Αϊβαλιού και του Μοσχονησιού και τις αναμνήσεις του Κόντογλου).

Επίσης πολλά ντοκυμαντέρ άμεσης αποτύπωσης μιας πραγματικότητας όπως π.χ. ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΕΙΣ (1977). Ξεκίνησα άλλωστε στο σινεμά μετά από σπουδές Νομικής, από τη σχολή του  εθνογραφικού κινηματογράφου του  Jean Rouch.

Την εποχή που ζούσα στη Γαλλία και ιδίως τα πρώτα χρόνια που ακολούθησαν το Μάη του 68 έκανα ταινίες πολιτικού ακτιβισμού. Δίδαξα για 13 χρόνια στο Πανεπιστήμιο και την περίοδο αυτή έφτιαχνα συνάμα ταινίες «πειραματικές», «πρωτοποριακές» ή underground όπως λέγονταν τότε. Υπήρχε ένα ανθηρό τέτοιο κίνημα με κοινό φοιτητικό και ριζοσπαστικό και αντικείμενο την υφή, τη λειτουργία, τη δομή και την υλικότητα της κινηματογραφικής εικόνας. Πολλές από τις κατακτήσεις αυτού του κινήματος δυστυχώς γίνανε εκ των υστέρων διαστρεβλωμένο κτήμα των διαφημιστών και άλλων κακοπροαίρετων.

ΣΥΝΘΗΚΕΣ

Στην Ελλάδα όπου δρω μετά το 81 αισθάνομαι όλο και περισσότερο τα πράγματα να χειροτερεύουν, η πνευματικότητα να κατεβαίνει χρόνο με το χρόνο, η αναισθησία  και η διαστρέβλωση  να εξαπλώνονται με κυρίαρχο εργαλείο  τον Τύπο και τα ΜΜΕ από τη μια, τους φωστήρες των υπουργείων Παιδείας και Πολιτισμού από την άλλη.

Τρομάζω όταν ακούω τα ιλιγγιώδη ποσά των προϋπολογισμών των ταινιών του Κέντρου Κινηματογράφου, αυτών των ναρκισσιστικών κι εγωπαθών, τόσο ανούσιων, που σθεναρά τις υπερασπίζονται οι κάθε λογής δημοσιογράφοι και υπηρέτες των διαφόρων προστατών και εξουσιών, που πληρώνει βέβαια ο φορολογούμενος. Με τα χρήματα αυτά αντί για τις 10 ακριβές ταινίες το χρόνο, των μη εξαιρετέων σκηνοθετών και τεχνικών, που συνήθως πάνε άπατες, θα μπορούσαν να χρηματοδοτούνται πάμπολλες ταινίες χαμηλού κόστους και έτσι πιθανόν ν’ αναδειχτούν άλλου είδους κινηματογραφιστές. 

tritsimbidas cover

ΣΧΕΔΙΑ

-Η ολοκλήρωση του ομηρικού ύμνου στον Απόλλωνα με το δεύτερο μέρος, τον  ύμνο στον ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ που κατακτά την ηπειρωτική Ελλάδα.

– Στη συνέχεια του Γαλανού, δύο άλλα ντοκυμαντέρ για ανθρώπους με ελληνική καταγωγή που ξανοίχτηκαν στους διαφορετικούς κόσμους της Ανατολής: τον Κωσταντίνο Γεράκη που τον 17οαιώνα έγινε πρωθυπουργός του βασιλιά του Σιάμ και τον Λευκάδιο Χέρν που βρήκε το φως του στην Ιαπωνία κι έγινε ένας από τους μεγάλους συγγραφείς του τόπου.

– μια σύνθεση της Ορέστειας με προσθήκη κάποιων σπουδαίων σύγχρονων κειμένων

– Μια ταινία που αποδίδει ατόφιο τον Ομηρικό ύμνο στη Δήμητρα

Ψάχνουμε για τη χρηματοδότηση αυτών και άλλων σχεδίων.