Dimitrios Vassiliadis

This study aims to describe the way in which the modern Greeks have reflected their impressions about India and the prominent personalities of Indian culture through literature, satire and art.

The study will be constantly updated, and we hope that with the passage of time and the contributions of readers will be enriched.

The posts are in chronological order.




Sketch of Andreas Petroulakis. Kathimerini 19.06.18

During his official visit to Greece. the President of India made frequent references to the long-standing historical relations between Greece and India and characterized Alexander the Great as ” the most famous Greek to come to India” adding that “he arrived at the head of an invading army in 326 BC – but he left as a friend. Every Indian schoolchild knows of how Alexander and the Indian King Porus fought a pitched battle and then, impressed by each other’s courage and dignity, became allies.”


Nazim Hikmet

The poem “Microcosm”, written and published in 1934 by Thessalonian poet Nazim Hikmet (1902-1963), is a fragment from an epic on the life and death of an Indian revolutionary, Benerjee.

“Microcosm” was rendered into Greek by Yannis Ritsos, and was sung by Maria Dimitriadis with music by Thanos Mikroutsikos. Is included in the album “Political Songs” by Thanos Mikroutsikos released by Lyra in 1975.

The lyrics of the song:

And yes, what I now want to tell you

in India, in the city of Calcutta,

they stopped on his way a man who was walking

and they chained him.

That is why I do not accept

to raise the head to the astronomical intervals.

You say, the stars are far from us

and our earth is so small.

Well, whatever the stars are,

I tongue with them.

For me, so, the most amazing,

more imposing, more mysterious and larger,

is a man who is prevented from walking,

is a man who is chained.

Listen to the song ΗΕRΕ


Soter (Πάνω) και Πάνος Μαραγκός (Κάτω)



Ιδιαίτερο ενδιαφέρον -μετά και τη νέα απαίτηση της τρόικας για κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας– αποκτά η τοποθέτηση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου κατά τη διάρκεια συνάντησής του με βουλευτές του Πασόκ από την Κεντρική Μακεδονία. Απαντώντας στις ανησυχίες που του εξέφρασαν, ο κ. Παπανδρέου φέρεται να είπε : “Στην Ελλάδα έχουμε Εθνικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και θεσμούς που προστατεύουν τους εργαζόμενους. Δεν είμαστε “Ινδία” και ούτε πρόκειται να γίνουμε”.

Πηγές: Κάποια πράγματα θεωρούνται πολυτέλεια… όπως οι μισθοί της Ινδίας.  Από τον Πάνο Μαραγκό για την εφημερίδα το Έθνος.  


Μποστ (1918 -1995)



Αυτό το σκίτσο του Μποστ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αυγή στις 31 Μαΐου 1964.

Ο Πειναλέων διαβάζει την «Αβγή» και περιγράφει στη «μυτέρα» του την προσέλευση επισήμων στην κηδεία του Παντίτ Νεχρού, του ηγέτη της Ινδίας (που είχε πεθάνει στις 28 Μαΐου από καρδιακή προσβολή). Με μπουζούκι στο χέρι, η μαμά Ελλάς απαντά ότι θα έπρεπε να υποβάλουν τα σέβη τους και οι Έλληνες συνθέτες που αντλούν έμπνευση από τα ινδικά τραγούδια (ακριβέστερα: τα αρμέγουν). Στο φόντο, ο βράχος της Ακρόπολης με μια υπερμεγέθη ελληνική σημαία και στον ουρανό ένα γερμανικό αεροπλάνο.

Την προηγούμενη μέρα στη Βουλή, ο Μίκης Θεοδωράκης, στην παρθενική του ομιλία ως βουλευτής (είχε εκλεγεί στις εκλογές του Φεβρ. 1964), είχε στραφεί εναντίον των «ινδοπρεπών» τραγουδιών που μονοπωλούσαν το πρόγραμμα του ραδιοφωνικού σταθμού της ΥΕΝΕΔ, ενώ τα δικά του τραγούδια, παρά την πολιτική αλλαγή, λογοκρίνονταν.

Η ομιλία Θεοδωράκη ήταν επεισοδιακή διότι πριν μπει στο κυρίως θέμα ο Μίκης είχε θελήσει να αναφερθεί στη μνήμη του Γρ. Λαμπράκη. Όμως, αυτό στάθηκε αδύνατον εξαιτίας των αντιρρήσεων τόσο από βουλευτές της ΕΡΕ όσο και από τον κεντρώο προεδρεύοντα της Βουλής, τον Μαν. Μπακλατζή. Αυτή τη συμπεριφορά προφανώς στηλιτεύει ο Μποστ στον τίτλο του σκίτσου κάνοντας λόγο για «γαϊδουροπρέπειες».



Χρήστος Κάρμιος (1913-1999)

Στίχοι από επιθεωρησιακή σάτιρα του 1945. Πάντα επίκαιρη.



Constantine Cavafy (1863 – 1933)


Coins with Indian inscriptions:
They are the mightiest monarchs,
of Eboukratintaza, of Strataga,
of Manantraza, of Eramaiaza.
This is how the wise book renders the Indian
inscriptions for us on one side of the coins.
But the book also shows us the other side which is,
moreover, the good side
with the figure of the king. And here,
how the Greek stops at once,
how he is moved as he reads in Greek
Hermaios, Ephkratides, Straton, Menander.

(Trans. Rae Dalven, The Complete Poems of Cavafy, 1961)

 AT 200 A.D.

Constantine Cavafy (1863 – 1933)


“Alexander, son of Philip, and the Greeks except the Lacedaimonians…”

We can very well imagine
how completely indifferent the Spartans would have been
to this inscription. “Except the Lacedaimonians”—
naturally. The Spartans
weren’t to be led and ordered around
like precious servants. Besides,
a pan-Hellenic expedition without
a Spartan king in command
was not to be taken very seriously.
Of course, then, “except the Lacedaimonians.”

That’s certainly one point of view. Quite understandable.

So, “except the Lacedaimonians” at Granikos,
then at Issus, then in the decisive battle
where the terrible army
the Persians mustered at Arbela was wiped out:
it set out for victory from Arbela, and was wiped out.

And from this marvelous pan-Hellenic expedition,
triumphant, brilliant in every way,
celebrated on all sides, glorified
as no other has ever been glorified,
incomparable, we emerged:
the great new Hellenic world.

We the Alexandrians, the Antiochians,
the Selefkians, and the countless
other Greeks of Egypt and Syria,
and those in Media, and Persia, and all the rest:
with our far-flung supremacy,
our flexible policy of judicious integration,
and our Common Greek Language
which we carried as far as Bactria, as far as the Indians.

Talk about Lacedaimonians after that!

(C.P. Cavafy, Collected Poems. Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard. Edited by George Savidis. Revised Edition. Princeton University Press, 1992)



Εμμανουήλ Ροΐδης (1836-1904)


roidisΩς οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας:

α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσιν εις την χύτραν του προϋπολογισμού.

β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.

γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ’ επιφορισμένους να γεμίζωσι την χύτραν διά του ιδρώτος των.




Satirical sketch of the opposition newspapers during the first visit of Jiddu Krishnamurti in Athens in December 1930.

Source: Krishnamurti Library of Athens