«Το Κούρεμα» και η θέση της κάναβης στον Ινδουισμό

Νίκος Κρίστο

ISBN 978-618-00-0295-9
Λ.Τ.€ 12,00
Διαθέσιμο στα πιο γνωστά βιβλιοπωλεία

«… Ανεπαίσθητα η Λιν ξεκίνησε να θωπεύει τις χορδές, να τραγουδάει με τη γνωστή ουράνια φωνή της λόγια από άλλο κόσμο. Έμοιαζαν σανσκριτικά, σαν δοξασία προς τον κύκλο της ζωής, το πάντα και το ποτέ. Το κεφάλι μου παρέμενε σκυμμένο κοντά στις νότες της, δεν ένιωθα καν την αναπνοή μου. Κάπως ανεξήγητα και χωρίς να με περιβάλλει λύπη για κάτι συγκεκριμένο, τα μάτια μου βούρκωσαν. Έκλαιγα σιωπηλά, υποβαλλόμενος σε μια απροσδιόριστη κάθαρση. Ένιωσα κοντά μου την οικογένειά μου, τον πατέρα μου, τη μάνα μου και την αδερφή μου, όχι απλά κοντά μου αλλά μέσα μου, σαν να ανταμώναμε μια ώρα αρχύτερα».

Απόσπασμα από το βιβλίο
Νίκος Κρίστο

Η Ελληνο-Ινδική Εταιρεία Πολιτισμού και Ανάπτυξης ενημερώνει τους φίλους της σχετικά με την πρόσφατη έκδοση του πρώτου βιβλίου του μέλους της και μαθητή των σανσκριτικών τα τελευταία χρόνια, Νίκου Κρίστο, με τίτλο «Το Κούρεμα».

Πρόκειται για ένα road ταξιδιωτικό ημερολόγιο στο οποίο ο συγγραφέας εξιστορεί τις περιπέτειες της περιπλάνησής του στη Βόρεια Καλιφόρνια των Η.Π.Α. τον καιρό που αναζητούσε εργασία σε φυτείες φαρμακευτικής κάνναβης. Μέσα από το απρόβλεπτο ταξίδι του Νίκου σε ένα επικίνδυνο και αφιλόξενο περιβάλλον, παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και έκπληξη το πώς παντρεύονται αρμονικά σε ένα ταξίδι  η αγωνία για το άγνωστο με την αποφασιστικότητα  για δράση, οι κακουχίες και η μοναξιά με το χιούμορ και το θετικό πνεύμα, η σκληρή κριτική της σύγχρονης κοινωνίας με την αδιαπραγμάτευτη πίστη στον άνθρωπο, ακόμα και η διαδικασία του κουρέματος  της κάνναβης με πρακτικές του διαλογισμού, όπως περιγράφεται στο παρακάτω απόσπασμα.

«…Στη συνέχεια έπαψα να εστιάζω το βλέμμα μου, δίνοντας βάση στις αναπνοές μου. Συγχρονίστηκα με τη μουσική χαλάρωσης και διαλογισμού που μας είχε βάλει η Χέιζελ, ρίχνοντας τους παλμούς μου. Διατηρώντας οπτικά μια γενική αίσθηση του περιγράμματος της φιγούρας της κάθε φούντας και με το μυαλό μου κυριολεκτικά άδειο από σκέψεις, με τον χώρο και το χρόνο τριγύρω απλά να επιπλέουν, τρίμαρα όπως ποτέ ξανά, απαλά και σταθερά. Ο δίαυλος επικοινωνίας με το ιερό φυτό σαν να είχε ανοίξει διάπλατα».

Αν και Το Κούρεμα αναφέρεται στην καλλιέργεια της κάνναβης στην Αμερική, αποτελεί αφορμή για να εξετάσουμε την εξέχουσα θέση της και στον Ινδουισμό.

Υπάρχει μια μεγάλη και ποικίλη ιστορία της χρήσης της σε θρησκευτικές τελετές που χρονολογείται από το 1500 πΧ. Μερικά από τα ιερά κείμενα περιγράφουν τη χρήση του Soma, ενός μεθυστικού ποτού που πιστεύεται ότι είναι ένα είδος μαριχουάνας. Η τελετουργική χρήση της κάνναβης προέρχεται από τις Βέδες, που κάνουν αναφορά στο ιερό Soma. Αυτό μπορεί να ήταν αρχικά ένα είδος ψυχεδελικών μανιταριών που μεταξύ 7ουκαι 11ου αιώνα αντικαταστάθηκε από την κάνναβη.

Η Mahashivaratri,  η μεγάλη ημέρα του Σίβα γιορτάζεται την 13η νύχτα της χάσης της  σελήνης στον Ινδουιστικό μήνα Phalguna ή Manga [μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου] συχνά με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών (bhang). Είναι ένα από τα πιο σημαντικά θρησκευτικά φεστιβάλ των Ινδουιστών, με εκατομμύρια προσκυνητές να συρρέουν κάθε χρόνο στα διάφορα ιερά που είναι αφιερωμένα στη θεότητα.

Ο λαιμός του Σίβα απεικονίζεται γαλάζιος διότι κατά τον μύθο όταν οι θεοί και οι δαίμονες  άρχισαν να κτυπάνε τον ωκεανό του γάλακτος -σύμβολο του διαστήματος και του γαλαξία –πολλά θεσπέσια αγαθά από τα βάθη του. Στο τέλος πριν από το νέκταρ της αθανασίας (amrita) αναδύθηκε στην επιφάνεια ένα φοβερό δηλητήριο, το καλακούτα, το οποίο απειλούσε να καταστρέψει τον κόσμο. Ο Σίβα αμέσως κατάπιε το δηλητήριο αποτρέποντας το κακό, αλλά το δηλητήριο χρωμάτισε για πάντα γαλάζιο το λαιμό του. Σταγόνες από το νέκταρ εκτοξεύτηκαν στη γη και απ΄αυτές εμφανίστηκε το bhang.

Το bhang παρασκευάζεται από ανθούς και φύλλα κάνναβης, αγίασμα από τα νερά του Γάγγη, ξηρούς καρπούς, γάλα και ζάχαρη. Είναι δηλαδή ένα είδος milkshake. Οι πιστοί το καταναλώνουν με την πεποίθηση ότι τους βοηθάει να επικεντρωθούν στη λατρεία του θεού.

 Η μαριχουάνα είναι τόσο έντονα ριζωμένη στην κουλτούρα τους που τους είναι αδύνατον αγνοήσουν την χρήση της, θεωρείται δε φυτό υψίστης θρησκευτικής σημασίας. Αναγνωρίζουν στην κάνναβη τόσο μια αναζωογονητική δράση όσο και ευρύτερες θεραπευτικές ιδιότητες, θεωρώντας πως ενισχύει τη σοφία και τη δυνατότητα κατανόησης του ανθρώπου.

Οι πιστοί γενειοφόροι ασκητές καπνίζουν μαριχουάνα για την επίτευξη πνευματικής σύνδεσης με τον Σίβα.  Καπνίζουν με τελετουργικό τρόπο, φέρνουν ευλαβικά το chillum στο ύψος του μετώπου, κάνουν επίκληση δυνατά στο θεό ψάλλοντας τα ιερά mantra « Boom Shiva», «Aum Shiva Shankara Hari Hari Ganga» «Aum Namah Shivaya» ρουφούν μ’όλη την δύναμη των πνευμόνων τους, εξαφανίζονται εκστασιασμένοι πίσω από ένα σύννεφο αρωματικού καπνού και λαμβάνουν πνευματική καθοδήγηση Sadhana. Αυτό θεωρείται ως prashad –προσφορά – από τον Σίβα. Το χασίς έχει παίξει σημαντικό ρόλο και στον βουδιστικό πολιτισμό. Ο πρίγκιπας Σιντάρτα –ο Βούδας– ζούσε αποκλειστικά με κάνναβη πριν φωτιστεί κάτω από μια μπανανιά τον 5ο αιώνα π.Χ. Η κάνναβη συνεχίζει να θεωρείται ιερή από πολλούς Κινέζους, Θιβετανούς και Νεπαλέζους βουδιστές μέχρι και σήμερα.