Ιστορία Επιζώντων Θρησκευμάτων

Ο εκδοτικός οργανισμός Λαμπράκη προσέφερε μαζί με την  έκδοση της 7ης Φεβρουαρίου 2016 της εφημερίδας Το Βήμα της Κυριακής το βιβλίο «Ιστορία Επιζώντων Θρησκευμάτων» του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας  Αναστασίου.

Το βιβλίο αποτελεί μια σύντομη εισαγωγή στα μεγαλύτερα θρησκεύματα της Ασίας και της Αφρικής που εξετάζονται κάτω από το πρίσμα της Ορθοδοξίας. Από τα ινδικά θρησκεύματα έχουν περιληφθεί ο Ινδουīσμός, ο Τζαīνισμός, ο Βουδισμός και ο Σικκισμός ενώ σε ξεχωριστές μελέτες παρουσιάζονται οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Χριστιανισμού, Βουδισμού και Ινδουīσμού και μια σύγκριση της γιόγκα με τον ησυχασμό.

Ιδιαίτερη θέση στο βιβλίο κατέχουν επίσης, η μελέτη του Ισλάμ και των αρχαίων κινεζικών πνευματικών παραδόσεων του Ταοϊσμού και του Κομφουκιανισμού καθώς και οι ανιμιστικές λατρείες της Αφρικής.  Ακόμη εκφράζεται ένας έντονος προβληματισμός για την αρμονική συνύπαρξη των χριστιανών και των μουσουλμάνων στην Ευρώπη.

Με το έργο αυτό, ο διακεκριμένος συγγραφέας που έχει διατελέσει καθηγητής της ιστορίας των θρησκειών  στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποσκοπεί να παράσχει ένα χρήσιμο εργαλείο στους μελετητές των ανατολικών θρησκειών με απώτερο στόχο να αναδείξει την υπεροχή της ορθόδοξης πίστης απέναντι στις σκιές του Θείου Όντος, που κατά τη γνώμη του, αντικατοπτρίζουν οι άλλες θρησκείες.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε ήπιο τόνο και με πνεύμα κατανόησης, αλλά σίγουρα χρειάζεται μεγαλύτερη εμβάθυνση για να αναδείξει τον πνευματικό πλούτο των μεγάλων ασιατικών θρησκειών και να αποτελέσει μία στέρεα βάση στην ανάπτυξη του διαθρησκευτικού διαλόγου που τόσο πολύ χρειάζεται η διαπολιτισμική κοινωνία μας σήμερα. Όπως αναφέρει ο συγγραφέας στην εισαγωγή του: «Η κατά το δυνατόν αντικειμενική σπουδή διαφορετικών πολιτισμών και των θρησκευτικών ιδεών που τους διαμόρφωσαν δεν απειλεί τη χριστιανική μας πίστη, ούτε υπονομεύει την Ορθόδοξη συνείδηση. Αντίθετα, τη στηρίζει και την ευρύνει. Την κάνει πιο ανοικτή και νηφάλια στην κατανόηση του ‘άλλου’, του διαφορετικού του παγκόσμιου.» Μέσα στο πνεύμα αυτό, η αντικειμενική σπουδή των μεγάλων θρησκειών της ανθρωπότητας καθίσταται αναγκαία για την εμπέδωση της αλληλοκατανόησης και του αλληλοσεβασμού των λαών, αλλά και για τη διεύρυνση της οικουμενικής συνείδησης του ανθρώπου σε χώρους καθαρά πνευματικούς που βρίσκονται πέρα από τις εξωστρεφείς διαφοροποιήσεις του λόγου, θρησκευτικούς ανταγωνισμούς και δογματικές προστριβές.